Projekt Koncepcyjny
Projekt domu został stworzony w ramach koncepcji zagospodarowania terenów w Sopocie - Zamkowej Górze, w okolicy historycznej restauracji Bergschloss. Plan przewidywał stworzenie niewielkiego osiedla willowego obejmującego powierzchnię 5500 m.kw. Dom zaprojektowano na działce o powierzchni 970 m.kw., w otoczeniu dojrzałego lasu mieszanego, ze znacznym spadkiem w kierunku północnym. Jednym z atutów tej lokalizacji jest bliskość potoku Swelina, którego szum słychać tutaj przez większość dni w roku.
Głównym wyzwaniem projektowym było rozwiązanie przeciwstawnej ekspozycji słonecznej względem atutów działki i jej otoczenia. Najbardziej atrakcyjna strona - zorientowana na las, szum potoku i zgodna z kierunkiem spadku miała ekspozycję północno - zachodnią. Pomieszczenia z oknami usytuowanymi w tym kierunku są ciemniejsze, pozbawione energii i chłodne - zarówno pod względem termicznym jak i barwy światła. Natomiast najlepsza ekspozycja słoneczna, dająca najwięcej energii i światła, znajdowała się od strony drogi dojazdowej. Rozwiązanie tego konfliktu było jednym głównych czynników, które zadecydowały o kształcie i topografii domu.
Dom zaprojektowano dla pary z trójką dzieci z myślą, aby architektura wspierała relacje rodzinne. Zastosowano układ koncentryczny - w sercu domu znajduje się kuchnia, źródło pożywienia i zapachów - miejsce, w którym dzielimy się miłością, robiąc posiłki dla najbliższych. Kuchnia, taras i salon tworzą centrum domu, część najbardziej otoczoną, dającą największe poczucie bezpieczeństwa. Ponieważ człowiek podświadomie lgnie do takich miejsc, zwiększamy szansę, że domownicy będą chcieli spędzać tam czas, odpoczywać razem w salonie i siłą rzeczy prowadzić ze sobą interakcje. W drugim rzędzie, najbliżej centrum, znajduje się strefa głównej sypialni - miejsca regeneracji dla tych, którzy są fundamentem rodziny. W trzecim rzędzie usytuowano pokoje dla młodszego pokolenia. Miejsce, gdzie znajdą spokój, skupienie i prywatność, a czasem będą chcieli się schować. Jednocześnie jednak miejsce na uboczu, z którego ciągnie ich do ciepła, do centrum domu.
Wpływ architektury na życie rodzinne, atuty działki i ekspozycja słoneczna uformowały bryłę domu jako grzebień zwrócony zębami w stronę walorów przyrodniczych, a grzbietem w stronę słońca. Południowe światło wnika jednak pomiędzy zęby grzebienia, mimo ich przeciwnego kierunku. To rozwiązanie umożliwiło zorientowania domu na walory przyrodnicze, jednocześnie nie zamykając jego centrum na słońce. W dalszym etapie rzut przybrał kształt litery E, która ze względu na ograniczenie terenu została ściśnięta. Pozostały linie definiujące literę, które odpowiadają strefom domu oraz jedna przestrzeń wewnętrzna - stworzyła ona taras. Jest on otwarty na las i skierowany na potok Swelina, a z trzech stron zamknięty. Dzięki temu jego przestrzeń łapie i wzmacnia delikatny szum potoku, staje się nim wypełniona.
